23.05.2012

Türk Standında İlk Parti



Zeynep Atakan, Nuri Bilge Ceylan ve Özgü Namal Türk Standında


Dikkat!! Bu yazı daha önce ntvmsnbc'de yayınlanmıştır.

Açılışın hemen ertesinde Nuri Bilge Ceylan’ın ödül almasını da vesile ve bahane eden Türk standı ilk partisini Perşembe gecesi verdi. Biz de davete icabet etmekte hiç nazlanmadık elbette ve yemeğimizi yer yemez kendimizi Village International’e ( tüm standların sıralandığı Uluslar arası Köy ) attık. Bir de gördük ki herkes çoktan gelmiş, eğlence faslında bir hayli yol alınmış. Hemen içecek bir şeyler kapıp kalabalığa karıştık.

Partinin hareketlenmeye başladığı anlar

Kalabalık demişken; kimler vardı kısaca bahsetmek lazım. Tabii ki Nuri Bilge Ceylan ve yapımcı Zeynep Atakan gecenin en özel misafirleri olarak baş köşeye yerleşmişlerdi. Zeynep Atakan’ın eşi Selim Atakan da partideydi haliyle ve gecenin en güzel sürprizi de az sonra ondan gelecekti. Ama ondan önce başka kimler vardı onları sayayım. Yönetmen Kutluğ Ataman, oyuncu Özgü Namal, kültür sanat duayeni Vecdi Sayar, oyuncu Gülçin Santıroğlu, film eleştirmenleri Cüneyt Cebenoyan ve Esin Küçüktepepınar yaklaşık 100 kişinin bulunduğu kalabalıkta ilk gözüme çarpanlardı. Yabancı konukların da bulunduğu partinin ev sahipliğini ise her yıl olduğu gibi Ahmet Boyacıoğlu ve Başak Emre liderliğindeki stand ekibi ile İstanbul’daki Canbaz’ın efsane ismi oyuncu Rıza Sönmez yapıyordu.

Selim Atakan iş başında
Gelelim gecenin asıl sürprizine. Selim Atakan gün boyu standın iç kısmında duran klavyesini alıp partinin daha çok yayıldığı bahçe kısmına çıkınca her şeyin havası bir anda değişiverdi. Atakan’ın mahir parmakları artık çoğunu herkesin ezbere bildiği bestelerini çalmaya başlayınca aramızda ne kadar çok şarkıcı olduğunu da öğrenmiş olduk. Hep bir ağızdan söylenen Mamak Türküsü ve Çember gibi şarkılardan sonra özellikle bir sesin hepimizden daha baskın çıktığı anlaşıldı ve sahne amatörlerden kurtulup bir profesyonele, Gülçin Santırcıoğlu’na kaldı. Oyunculuğuyla tanıdığımız Santırcıoğlu’nun performansı o kadar başarılıydı ki Yekta Kopan hemen kendisine kaset doldurmak için etraflı bir teklif hazırlamak üzere bir yapımcı aramaya başladı. Şaka bir yana Selim Atakan’ın müthiş enerjisiyle renklenen gece daha güzel olamazdı diye düşünüyorduk ki hayatımızda gördüğümüz en güzel havai fişek gösterisi başladı ve gerçekten uzunca bir süre de tam tepemizde bir renk cümbüşü yarattı. Sonrasında ufak ufak otelimize doğru yollandık zaten, fazlasını kaldıramayacağımızı anlamıştık zira.  

Ve sahne Gülçin Santırcıoğlu'nun

Sıra Ahmet Boyacıoğlu'nda

"Bunlar Zor İnsanlardır"



Dikkat!! Bu yazı daha önce ntvmsnbc'de yayınlanmıştır.

Quinzaine des Realizateurs bölümünü açılışı Cannes Film Festivali’nin açılışından bir gün sonra yapıldı. Perşembe akşamki açılışta NuriBilge Ceylan’a da Carosse D’Or ödülü verildi. Quinzaine’in açılışı önünde bir hayli uzun bir kuyruğun oluştuğu bir otelde yapıldı ve biz de törenin başlamasına 45 dakika kala o uzun kuyrukta bekleyen sabırlı kalabalığın kıskanç bakışları altında elimizi kolumuzu sallayarak içeri girip erkenden yerimizi aldık.



Quinzaine’in başkanı tarafından Nuri Bilge Ceylan’a dair son derece övücü sözlerin sarf edildiği tören koltuklarımızı kabartmadı desek yalan olur. Ama sanıyorum herkes yine de Nuri Bilge Ceylan’ın sözlerini daha çok hatırlayacak. Ceylan’ı ödülü aldıktan sonra yaptığı kısa konuşmada bu ödülün kendisine yönetmenler tarafından verilmiş olduğunu özellikle çok önemsediğini belirtti ve “Bunlar zor insanlardır. Kolay kolay bir şeyi beğenmezler. O yüzden çok mutlu oldum” diyerek tüm salonu kahkahaya, hemen ardından da alkışa boğdu.


Nuri Bilge Ceylan sahneden indikten sonra Edouard Waintrop açılış filmi olan The We and The I’dan söz etti ve filmin yönetmeni Michel  Gondry’yi sahneye davet etti. Gondry her zamanki tuhaf ama zihin açıcı tavrıyla Quinzaine’in 15 gün anlamına geldiğini ama İngilizcesinin Forthnight olduğunu yani 14 gün anlamına geldiğini hatırlattı. Ve herkesin önünde bir hesap yaparak bu yıl 44.sü düzenlendiğine göre bir dilde 660, diğerinde ise 616 günü geride bıraktığımızı kanıtladı ve o da salondan alkışını kaptı. Gencecik oyuncularını ( ki anladığım kadarıyla hepsi amatördü ) sahneye çıkarıp hepsine de kısaca mikrofon tutmasıysa ayrıca çok sempatikti.


Nuri Bilge Ceylan'ın merak ettiği filmler




Dikkat!! Bu yazı daha önce ntvmsnbc'de yayınlanmıştır.

Bugün Quinzaine çadırında Gece Gündüz programı için Nuri Bilge Ceylan’la keyifli bir söyleşi yaptık. Ceylan aldığı Carosse D’Or ödülünün kendisi için ne ifade ettiğinden tutun da, Cannes’a ilk kez üzerinde herhangi bir baskı olmadan gelmenin nasıl bir şey olduğuna kadar bir çok şeyden bahsetti. Tüm bunları bugün ( 18 Mayıs Cuma ) Gece Gündüz’de izleyebilirsiniz.Ama benim aklımda en çok yer eden birkaç şeyi ben size hemen fısıldayayım dedim. Bu yılkiş film seçkisini nasıl bulduğunu sorduğumuzda usta yönetmen özellikle birkaç filmi çok merak ettiğini söyleyerek başladı sözlerine. Hangi filmler derseniz, Ceylan öncelikle Carlos Reygadas’ın son filmi “Post Tenebras Lux”u çok merak ediyormuş. Reygadas’ı öteden beri sevdiğini söyleyen Ceylan ayrıca Avusturyalı sinemacı ( hayır Haneke değil ) Ulrich Seidl’ın filminden de umutlu olduğunu belirtti. Hatta Ceylan Nanni Moretti başkanlığındaki jürinin kompozisyonunu da düşünerek Seidl’ın Paradies: Liebe adlı filminin Altın Palmiye’yi bile alabileceğini tahmin ettiğini söyledi. Öte yandan izlemek istediği asıl seçkinin de Un Certain Regard ya da Quinzaine gibi daha yenilikçi ve cüretkar filmlere yer veren bölümler olduğunu da sözlerine ekledi.
Ceylan’ın üzerinde durduğu bir diğer konu da Türkiye’de bir süredir tartışılan salon meselesiydi. Bir çok yerli filmin yeterli salon bulamamasından şikayet ettiği hatırlatıldığında Ceylan bu durumun işin ticari doğası gereği kaçınılmaz olduğunu ama internetin bu konuda önemli bir çözüm alternatifi sunabileceğine inandığını belirtti.


Sıradışı bir başkan


Dikkat!! Bu yazı daha önce ntvmsnbc'de yayınlanmıştır.


Gördüğünüz fotoğrafta benim ve Yekta Kopan’ın arasında duran uzunca boylu, sakallı şahıs sinemaseverlerin hemen tanıyacağı bir isim elbette: İtalyan sinemacı,oyuncu ve senarist Nanni Moretti. Kendisi, yine bu satırları okuyanların zaten farkında olduğu gibi çağdaş İtalyan sinemasının en önemli figürlerinden ve bu yılki Cannes Film Festivali’nin de başkanı. Yukarıdaki fotoğrafın çok ilginç bir öyküsü olmasını isterdim doğrusu. Ama yok. Öte yandan zaten asıl ilginç olan da bu durumun bizatihi kendisi.Anlatmaya çalışayım. Son birkaç yıldır Cannes’a geliş gidişlerimden edindiğim en büyük izlenimlerden biri Altın Palmiye jürisinin festival boyunca son derece sakınımlı, izole bir hayat sürmesi olmuştur.Yani bir jüri üyesiyle bırakın fotoğraf çektirmeyi, Festival Sarayı’nın herhangi bir köşesinde karşılaşmanız bile pek olası değildir. Kimselerin kullanmadığı bir kapıdan topluca salona girerler, filmi izlerler ve hemen kapının önünde kapısı açık bir şekilde kendilerini bekleyen şoförlü araçlarına binerek hızla uzaklaşırlar. Hele jüri başkanları iyice ulaşılmaz bir konumdadır. Bunlar arasında Robert De Niro ve Sean Penn gibi büyük yıldızları da gördük geçen senelerde; Wong Kar Wai ve Stephen Frears gibi önemli yönetmenler de. Ama açıkçası hiç birinin Nanni Moretti gibi Cannes’da halkın arasına karışıp rahatça gezip dolaştığını görmedik. O yüzden bugün Türk standında “Az önce Nanni Moretti geçti önümüzden” cümlesini işitince önce bir şaşırdım ve ihtimal devermedim açıkçası. Fakat sonra gerçekten de Moretti’nin az ötedeki İtalyan standının yakınlarında birileriyle sohbet ettiğini görünce duyduklarımın doğru olduğunu kabullenmek zorunda kaldım. Az sonra yeniden önümüzden geçerken kibarca kendimizi tanıtıp kendisiyle yukarıda gördüğünüz fotoğrafı çektirdik. Bir iki saat sonra bu kez Nuri Bilge Ceylan’ın ödül aldığı törende de çıktı karşımıza Başkan. Üstelik sahnede falan değil, düpedüz izleyicilerin arasındaydı ve töreni sunan Quinzaine Başkanı da hayret etmişti bu duruma. Nanni Moretti coğrafi olarak Cannes’a bir hayli yakın olan komşu İtalya’dan geldiği için midir, yoksa son derece egosuz ve komplekssiz biri olduğundan mıdır bilinmez, bugüne dek Cannes’da benzerine pekrastlanmayan bir portre çiziyor ve bu da 65. festivalin farklarından biri olarak kayda geçiyor.

14.05.2012

The Avengers'dan bir rekor daha


The Avengers geçen hafta gelmiş geçmiş en iyi ilk haftasonu hasılatı rekorunu kırmıştı. Bu hafta bir rekor daha kırdığını görüyoruz. Film 2. haftasonunda da 100 milyon dolar barajını geçen ilk yapım olmuş. Bana yine de Avatar'a yetişmesi zor görünüyor ama işin bu kısmında hiç uzman sayılmam, o yüzden bekleyip görelim derim.

11.05.2012

100 yıllık kamera David Lynch'in elinde



1995 yılında 41 sinemacıya Lumiere Kardeşler'den kalma 100 yıllık kamerayla film çekme imkanı verildi. Yani sinema tarihinin ilk kamerasıyla. Filmi çekenlere ( ki bunların arasında Spike Lee, Peter Greeanaway, Wim Wenders, Costa Gavras gibi sinemacılar da vardı) sadece üç kural konmuştu. Kendilerine verilen 52 saniyelik makaranın dışında ek bir film kullanmayacaklar, senkronize ses olmayacak ve sadece üç çekim yapabilecekler. Yukarıda bu sinemacılardan biri olan David Lynch'in çektiği 52 saniyelik filmi görüyorsunuz. Kısacık belki ama kesinlikle bir Lynch filmi.

7.05.2012

Sacha Baron Cohen'den eleştirmenlere işkence



Saturday Night Live için çekilen bu skeci sonuna kadar izlemenizi tavsiye ederim. Film gerçekten bu skeç kadar komik mi bilemiyorum ama yukarıdaki videonun sonlarına doğru dünyaca ünlü bir yönetmen konuya dahil olacak, kaçırmayın derim.

Bond'un setinden notlar

Dikkat!!! Bu yazı bir önceki yazının devamıdır ve daha önce ntvmsnbc'de yayınlanmıştır.



“Boşuna kamera getirmeyin, her şeyi onlar çekip size verecek” sözleri üzerine elime sadece bir adet NTV başlıklı mikrofon alarak Eminönü’nün yolunu tutuyorum. Bir gün önce Çırağan Sarayı’nda da gördüğüm tüm basın mensupları bu sefer Hamdi Restoran’ın 2. katına doluşmuş durumda ve ben de karargahtaki yerimi alıp bir kahve söylüyorum. Warner Bros.’tan Duygu Kutlu ile kısa bir fikir teatisinde bulunup üst kata çıkıyoruz. Bana balkondan setin olduğu bölgeyi gösteriyor. Tam da Yeni Camii’nin çevresine kurulmuş set. Mısır Çarşısı’na giriş serbest ama setin etrafı demir bariyerler ve brandalarla çevrildiği için zaten yoğun olan insan trafiği iyice sıkışık bir hal almış. Balkondan baktığımda hemen solumda kalan bölüme ise yaklaşık 15 tane kamyon park etmiş olduğunu görüyorum. Çoğunun arka kapısı açık olduğu için içlerini görmek mümkün; ışık, set ve dekor kamyonları bunlar. Balkonda bir kamera ve iki – üç kişilik küçük bir ekip bekleşiyor. İşte bu ekip benim kullanacağım görüntüleri çekecek olan ekip. Duygu “aslında setin yanında bir noktadan da anons çekebileceğimi ama buradan da bir anons yapmak istersem henüz kalabalıklaşmadan yapabileceğimi” söylüyor. Aklıma yatıyor ve balkona çıkıp, Yeni Camii’yi ve seti arkama alarak kısa bir anons çekiyorum. İyi ki de çekiyorum, zira daha sonra setin yakınından bir çekim yapamayacağımız haberi geliyor. Hemen 15 dakika sonra elime bir memory card veriyorlar ve aslında Gece Gündüz için olan işim çabucak bitmiş oluyor. Ama ben sete de girmek niyetindeyim ve bu sefer “hayır” cevabı almaya niyetim yok. 

Bond'un peşinde 2 gün

Dikkat!! Bu yazı daha önce ntvmsnbc'de yayınlanmıştır.



“Dekorlara oturmayın abla, dekorlara oturmayın”. Yeni Camii’nin önüne kurulmuş James Bond setinden ağır adımlarla çıkarken kulağıma çalınan bu cümle ne çok şey anlatıyor aslında. Bir düşünün etrafınızda 300’den fazla figüran ( ya da yeni ve moda deyimle “yardımcı oyuncu” ), neredeyse bir o kadar görevli ve muhtemelen bir o kadar ( hatta çok daha fazla ) güvercin var. Gerçi silahların gürültüyle yankılandığı her çekim sonrası güvercinlerin sayısında gözle görülür bir azalma oluyor ama figürasyonun böyle bir şansı da yok ne yazık ki. Gösterildiği yerde duracak gün boyu, mecbur. E hal böyle olunca da, yoruluyor elbette “abla” ve çöküveriyor bir “dekorun” üzerine.

Beklenen rekor geldi


Beklenen rekor diyorum zira 2012 için Hollywood'un büyük beklentileri var. Bu konuda daha önce ntvmsnbc'de bir yazı yazmıştım, merak eden bir baksın, ama kısaca bu yıl birbirinden iddialı yapımlar vizyona gireceği için Hollywood'da büyük hasılat beklentisi olduğundan dem vurmuştum. Buyurunuz, The Avengers şimdiden bir rekora imza attı bile. Yaklaşık 200 milyon dolar hasılatla The Avengers ABD'de tüm zamanların en iyi açılış rekorunu kırdı. Daha önceki rekor 169 milyon dolarla Harry Potter serisinin son halkasına aitti. 2012'nin The Avengers'dan önceki en iyi açılış rekoru ise 152 milyon dolarla The Hunger Games'e aitti. Açılış derken tabii tek bir günden değil, ilk haftasonundan söz ediyorum. The Avengers toplamda ne kadar hasılat elde edecek göreceğiz, ama 2012 için başka dev yapımlar da sırada. Örneğin The Amezing Spider-Man var. Sonra The Dark Knight Rises ve ardından The Hobitt. Anlayacağınız kıyasıya geçecek bir gişe savaşı bekliyor izleyiciyi bu yıl.

1.05.2012

Günün trailer'ı: The Dark Knight Rises



Yılın en iddialı Hollywood yapımlarından The Dark Knight Rises için yeni bir trailer hazırlandı. Dün gece saatlerinde internete düşen trailer'ı gecikmeden sizle paylaşıyorum. Film 20 Temmuz'da vizyonda.