Bugünün filmi bir gişe canavarı... ABD'de şu ana kadar 200 milyon doların üzerinde hasılat yapan ve dünya genelinde 800 milyon dolar sınırına yaklaşan Aquaman, şimdilik DC uyarlamalarının en yenisi olarak salonlarda arz-ı endam etmekte. Başrolünü Jason Momoa'nın oynadığı film daha önce Justice League filminde görüp tanıdığımız süper kahramanın kökenlerine dair bir hikâye anlatıyor ve tabii ki günümüzde de dünyayı bekleyen büyük bir tehlikeye karşı nasıl mücadele ettiğini gösteriyor. Zaten bir süper kahraman filminden ne bekliyoruz ki başka, değil mi?
 |
| Yönetmen James Wan (soldan ikinci) filmin bir sahnesinde kadraj ararken... |
Elbette çok daha fazlasını bekliyoruz ama öyle filmleri M. Night Shyamalan ya da mesela Onur Ünlü gibi yönetmenlere bırakmak daha eğlenceli ve daha manalı galiba, sevseniz de sevmeseniz de... Yönetmen koltuğunda James Wan'in oturduğu Aquaman genel olarak geniş kitlelerin beğeneceği türden, anaakım sinemanın sınırlarını zorlamayan, pahalı özel efektleriyle göz okşayan (ya da göze tecavüz eden de diyebiliriz, bakış açınıza bağlı), Yunan tragedyalarından bu yana değişmeyen ana temalarıyla (baba-oğul meseleleri, iktidar hırsı vs) fazla derinleşmeden çerçevesini kuran ama son tahlilde bir iki gösterişli an hariç kolayca akıldan uçup giden bir film. Game of Thrones'dan bu yana ününü giderek artıran Jason Momoa'nın artık dört dörtlük bir dünya starı olmasının önünde herhalde hiçbir engel kalmayacak bu filmden sonra, diye düşünüyorum. Onun dışında filmde rol alan diğer oyunculara pek bir faydası olacağını da sanmıyorum Aquaman'in. Nicole Kİdman, Willem Dafoe, Amber Heard, Patrick Wilson gibi isimlerden söz ediyorum, her biri zaten yeterince şöhretli... Belki bir tek ara ara beyazperdede görünüp beliren ve bu sefer de fena sayılmayacak bir kompozisyon çizen Dolph Lundgren'i yeniden gündeme getirirse ne âlâ. Ne de olsa gençliğimizin anti hero figürleri arasında önemli bir yeri vardır Drago'nun.
Filmin notu: 6/10
